Εκχύλισμα Στέβιας

Εκχύλισμα Στέβιας

Όνομα προϊόντος: Εκχύλισμα Στέβιας

Δραστικό Συστατικό: Στεβιοσίδη

Διάρκεια ζωής: 2 χρόνια

Μέθοδος εκχύλισης: HPLC, UV

Εμφάνιση: White Fine Powder

Μέρος που χρησιμοποιείται: Φύλλο

Προδιαγραφές: 10 τοις εκατό -99 τοις εκατό

Πυκνότητα: 1,53 g/cm3

Γνωστό ως: Η τρίτη πηγή ζάχαρης στον κόσμο

Σημείο βρασμού: 963,3 βαθμοί

Χημικός τύπος: C38H60O18

Ως νέος φυσικός αρωματικός παράγοντας, το εκχύλισμα στέβιας χρησιμοποιείται ευρέως σε τρόφιμα, ποτά, φάρμακα και καθημερινές χημικές ουσίες. Σε γενικές γραμμές, το εκχύλισμα στέβιας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αντικαταστήσει τη ζάχαρη ή τη γλυκοζίτη σε όλα τα προϊόντα ζάχαρης και επί του παρόντος η στέβια χρησιμοποιείται κυρίως σε ποτά και φαρμακευτικά προϊόντα, κυρίως σε ποτά. Το εκχύλισμα στέβιας χρησιμοποιείται επίσης σε κατεψυγμένα τρόφιμα, κονσέρβες, κονσέρβες, μπαχαρικά, κρασί, τσίχλες και οδοντόκρεμες. Η ποσότητα στεβιοσίδης ποικίλλει ανάλογα με το προϊόν. Η ουσία της στέβιας μπορεί να προσδιοριστεί μέσω επαναλαμβανόμενης έρευνας και πειραματισμού για να διασφαλιστεί η ποιότητα, η αίσθηση και η γεύση του προϊόντος.

Λειτουργία:

1. Μελέτες και μελέτες έχουν δείξει ότι η στέβια μπορεί να σταθεροποιήσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, να αυξήσει την αντίσταση στην ινσουλίνη, να βελτιώσει την υγεία του παγκρέατος, να βελτιώσει την παραγωγή ινσουλίνης, να αποτρέψει την πρόσληψη σακχάρου στο αίμα και να αποτρέψει την καντιντίαση, μια μυκητίαση που εμφανίζεται με τη ζάχαρη.
2. Υπόταση.
3. Το εκχύλισμα στέβιας είναι χαμηλό σε θερμίδες και βοηθά στον έλεγχο του βάρους.
4. Βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας.

Εφαρμογή:

 1. Φυσική γλυκύτητα
2. Επεξεργασία Τροφίμων και Επεξεργασμένα Τρόφιμα
  3. ποτό
4. Φαρμακευτικές ουσίες και ενδιάμεσα
5. Καλλυντικά.

Εισαγωγή πηγών ζάχαρης:

Το Stevioside είναι ένα νέο φυσικό γλυκαντικό που προέρχεται από τη στέβια (ή φύλλο στέβια), ένα βότανο στην οικογένεια των σύνθετων υλικών που χρησιμοποιείται ως βότανο και υποκατάστατο ζάχαρης στη Νότια Αμερική εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Τα διεθνή δεδομένα της βιομηχανίας γλυκαντικών δείχνουν ότι η στεβιοσίδη έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στην Ασία, τη Βόρεια Αμερική, τη Νότια Αμερική και τις χώρες της ΕΕ για την παραγωγή τροφίμων, ποτών, καρυκευμάτων. Η Κίνα είναι ο κορυφαίος παραγωγός στέβιας στον κόσμο.

Χαρακτηριστικά πηγής ζάχαρης:

Οι γλυκοσίδες στεβιόλης με καθαρότητα άνω του 80 τοις εκατό είναι λευκοί έως ανοιχτόκίτρινοι κρύσταλλοι ή σκόνες με μικρή υγροσκοπικότητα.

Πυκνότητα: 1,53 g/cm3

Σημείο τήξης: 198 βαθμοί

Σημείο βρασμού: 963,3 βαθμοί

Εύκολα διαλυτό στο νερό και την αιθανόλη, όταν αναμιγνύεται με σακχαρόζη, φρουκτόζη, γλυκόζη, μαλτόζη κ.λπ., όχι μόνο η γλυκύτητα των γλυκοσιδίων στεβιόλης είναι πιο καθαρή, αλλά και η γλυκύτητα μπορεί να έχει συνεργική δράση. Οι γλυκοζίτες στεβιόλης είναι ανθεκτικοί στη θερμότητα και στο φως, πολύ σταθεροί στην περιοχή pH από 3 έως 10 και είναι εύκολο να αποθηκευτούν. Το διάλυμα έχει καλή σταθερότητα και εξακολουθεί να είναι πολύ σταθερό υπό θερμική επεξεργασία στο εύρος pH των γενικών ποτών και τροφίμων. Οι γλυκοσίδες στεβιόλης δεν αλλάζουν πολύ όταν αποθηκεύονται σε διάλυμα οργανικού οξέος που περιέχει σακχαρόζη για μισό χρόνο. εάν δεν αποσυντεθεί σε μέσο όξινης βάσης, μπορεί να αποτρέψει τη ζύμωση, τον αποχρωματισμό και την καθίζηση.

Οι γλυκοσίδες στεβιόλης έχουν καθαρή γλυκύτητα, δροσερή και παρατεταμένη, γεύση παρόμοια με τη λευκή ζάχαρη και περίπου 150 έως 300 φορές πιο γλυκιά από τη σακχαρόζη. Μεταξύ αυτών, η γλυκύτητα της καθαρισμένης ζάχαρης ρεμπαουδιοσίδη Α είναι περίπου 450 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της σακχαρόζης και η γεύση είναι καλύτερη. Η θερμοκρασία διάλυσης των γλυκοσιδίων στεβιόλης έχει μεγάλη σχέση με τη γλύκα και τη γεύση. Γενικά, η χαμηλή θερμοκρασία διαλύεται με υψηλή γλυκύτητα. μετά από διάλυση σε υψηλή θερμοκρασία, η γεύση είναι καλή αλλά η γλυκύτητα είναι χαμηλή. Όταν χρησιμοποιείται με κιτρικό οξύ, μηλικό οξύ, τρυγικό οξύ, γαλακτικό οξύ, αμινοξύ κ.λπ., έχει απολυμαντική δράση στην επίγευση των γλυκοζιτών στεβιόλης, επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με τις παραπάνω ουσίες για τη διόρθωση της γεύσης και βελτιώνουν την ποιότητα της γλυκύτητας των γλυκοσιδίων στεβιόλης.

Διαδικασία εκχύλισης:

Οι γλυκοσίδες στεβιόλης εκχυλίζονται με εμποτισμό αποξηραμένων φύλλων στέβιας σε νερό, φιλτράρισμα για να διαχωριστεί το υγρό από τα φύλλα και τους μίσχους και περαιτέρω καθαρισμός με νερό ή αλκοόλ για τρόφιμα - μια εντελώς παραδοσιακή μέθοδος εκχύλισης φυτών. Το αποτέλεσμα είναι ένα φυσικό και εξαιρετικά γλυκό γλυκαντικό που μπορεί να καταναλώνεται καθημερινά χωρίς να επηρεάζονται τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα

Κύρια συστατικά και ιδιότητες:

Τα γλυκά συστατικά του είναι κυρίως στεβιοσίδη, δισοζίτη στεβιόλης, ρεμπαουδιοσίδη Α (RA), ρεμπαουδιοσίδη Β (RB), ρεμπαουδιοσίδη C (RC), ρεμπαουδιοσίδη D (RD), Ρεμπαουδοσίδη Ε (RE), Δουλκοσίδη Α (Dul-A). Στεβιοσίδη: λευκή έως υποκίτρινη κρυσταλλική σκόνη. Έχει μια δροσερή γλύκα, περίπου 300 φορές πιο γλυκιά από τη σακχαρόζη. Οι υψηλές συγκεντρώσεις έχουν ελαφρώς πικρή γεύση. Η σχετική μοριακή μάζα είναι 804,87. Σημείο τήξης 196-198 βαθμός . Ειδική οπτική περιστροφή -39.3 μοίρες (c=5.7, H2O). Χημικά σταθερό και ανθεκτικό σε υψηλές θερμοκρασίες. Η γλύκα του παραμένει στο στόμα για πολύ καιρό. Είναι υγροσκοπικό στον αέρα, ελαφρώς διαλυτό στην αιθανόλη, διαλυτό στο νερό και δεν αλλάζει χρώμα όταν θερμαίνεται στο φαγητό. Υψηλό μοριακό βάρος και κακή διαπερατότητα. Μη τοξικό. Αυτές οι πληροφορίες επιμελήθηκε ο Jiang Shi του Chemicalbook.

1. Εκχυλίστε γλυκοσίδες Steviol A από φύλλα στέβιας

Τα τελευταία 20 χρόνια, οι άνθρωποι προσπάθησαν να εξάγουν και να εξευγενίσουν γλυκοσίδες στεβιόλης Α από φύλλα στέβιας και ελπίζουν να επιτύχουν βιομηχανική παραγωγή. Η γνωστή διαδικασία εκχύλισης είναι εξαιρετικά πολικό νερό επειδή η στεβιοσίδη είναι ελάχιστα διαλυτή στο νερό ενώ η Α-γλυκοσίδη είναι πολύ διαλυτή στο νερό. Ένα προϊόν γλυκοσίδης μπορεί κατά προτίμηση να διαχωριστεί με συμπύκνωση και αφυδάτωση και στη συνέχεια να εκχυλιστεί με μεθανόλη, αλλά περιέχει επίσης μέρος στεβιοσίδης. Μετά την απομάκρυνση της μεθανόλης, διεξήχθη χρωματογραφικός διαχωρισμός με τη βοήθεια στήλης πυριτικής πηκτής χρησιμοποιώντας διάλυμα προπανόλης-νερού-οξικού ως κινητή φάση και στη συνέχεια ανακρυσταλλώθηκε σε υδατικό διάλυμα αμυλικής αλκοόλης για να ληφθεί καθαρή στεβιοσίδη Α. Με αυτή τη μέθοδο, περίπου 0,25 τοις εκατό κρυσταλλικής Ένας γλυκοσίδης μπορεί να εξαχθεί από τα φύλλα. Χωρίς χρωματογραφικό διαχωρισμό, 6,5 τοις εκατό στεβιοσίδη μπορεί να εξαχθεί από τα αποξηραμένα φύλλα. Προφανώς, η μέθοδος εκχύλισης δεν είναι οικονομική, έτσι πολλοί άνθρωποι είναι αφοσιωμένοι στην έρευνα της χημικής μετατροπής της στεβιοσίδης σε στεβιοσίδη Α.

2. Μετατροπή στεβιοσίδης σε στεβιοσίδη Α

Το 1977, το Chemicalbook of Tanaka από την Ιαπωνία μετέτρεψε επιτυχώς τη στεβιοσίδη σε άλλο φυσικό διτερπενικό γλυκοσίδιο Rebusoside (τα φύλλα του φυτού Rosaceae Rubussuavissimus στη Νότια χώρα μου στη Νότια Κίνα περιέχουν αυτόν τον γλυκοσίδη) με ενζυματική υδρόλυση και στη συνέχεια μέσω τριών βημάτων μπορεί να μετατραπεί σε στεβιοσίδη Α με απόδοση 75 τοις εκατό. Το κλειδί σε αυτή τη διαδικασία είναι η επιλεκτική υδρόλυση των τμημάτων σταυροσύνδεσης -σοφοροζυλ και τερματικού γλυκοζυλαιθέρα του μορίου στεβιοσίδης από ένζυμα που εξάγονται από τον μικροοργανισμό Aspergillusoryzae.

3. Διαμετατροπή μεταξύ διαφόρων γλυκοζιτών στεβιόλης μέσω υδρόλυσης

Η σαπωνοποίηση της στεβιοσίδης και της στεβιοσίδης Ε με την προσθήκη αλκαλίου μπορεί να δημιουργήσει τον ίδιο γλυκοζίτη στεβιόλης. Αυτή η διαδικασία χρησιμοποιεί ένα υδατικό διάλυμα που περιέχει 10 τοις εκατό NaOH ή ΚΟΗ και μπορεί να ολοκληρωθεί μετά από 1 ώρα αντίδρασης αναρροής. Η απόδοση των γλυκοσιδίων στεβιόλης μπορεί να βελτιωθεί εάν χρησιμοποιηθεί διάλυμα μεθανόλης-νερού που περιέχει ΚΟΗ. Άλλοι μετατρέπουν τη στεβιοσίδη D σε γλυκοσίδη Β με τη μέθοδο σαπωνοποίησης, ενώ η γλυκοσίδη Α μπορεί να μετατραπεί σε γλυκοσίδη Β με μετατροπή υδρολάσης.